![\"\"](\"https:\/\/darcyenjune.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/sized_IMG-20200216-WA0005-268x350.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n\nHet weer<\/strong><\/p>\n\n\n\n Er wordt net als\nvorige week storm voorspeld en veel regen. Niet zo zwaar als vorige week maar\nwel code geel. Gaat de les door? Gisterenavond niets gehoord dus ik neem aan\nvan wel.<\/p>\n\n\n\n Waar?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Lijsterweg Almere,\nzo\u2019n 50 minuten rijden. <\/p>\n\n\n\n Hoe laat?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Normaal beginnen we\naltijd om 11.30 uur, maar de trainer stuurt rond 7.15 uur een app of we het\ngoed vinden om een uur eerder te beginnen. Help! Ik stond al 45 minuten later\nop dan de bedoeling was. <\/p>\n\n\n\n Aanpassingen<\/strong><\/p>\n\n\n\n Er zijn veel afzeggingen in de groep voor ons. Door het weer is het spoor wat korter en als we eerder beginnen zijn we lekker op tijd klaar. Ik moet nu enorm haasten. Vanwege mijn darmziekte moet ik altijd ruim de tijd nemen voor mijn ontbijt. Ik besluit om de honden niet uit te laten. Mijn moeder laat Maddy uit en ik laat Blaine uit op de plaats van bestemming. Ik ga ruim op tijd weg, kan nog een sanitaire stop doen en we komen mooi op tijd aan. Genoeg tijd om Blaine te laten plassen, dat andere doet ze niet. <\/p>\n\n\n\n Wondbedden<\/strong><\/p>\n\n\n\n Voor we beginnen laat de trainer ons eerst drie wondbedden zien.<\/p>\n\n\n\n Spoor 3<\/strong><\/p>\n\n\n\n We beginnen met het aankleden.\nWe komen aanlopen en Blaine heeft haar gewone riem aan. De trainer laat het\nwondbed zien onder de tak waar een oranje knijper aan hangt. Ik zet mijn voet\nop de riem van Blaine zodat zij nog gewoon kan rondkijken maar niet weglopen.\nIk pak de zweetriem uit de tas en doe eerst de halsband om. Dan gooi ik de\nzweetlijn naar achteren zodat het niet in de knoop zit. Later hoor ik dat ik\nbeter eerst de riem kan uitwerpen en dan pas de halsband om doen. Ik zet de tas\nnaast Blaine neer, de trainer wees me hier op, want ik hield het om. Ik loop\nachteruit naar het wondbed en maak Blaine erop attent, ik moet dit toch wat\novertuigender doen denk ik. Al die tijd blijft Blaine braaf zitten. Wanneer ik\nnaar haar terug loop zeg ik zachtjes braaf. De trainer vindt dat ik best kan\nzeggen dat Blaine braaf is, ik had dit gedaan schreef ik net, dus ik moet het toch\niets harder zeggen tijdens het examen. Ik neem Blaine mee aan de halsband en\nlaat haar aan het wondbed ruiken, ik moet dit voortaan goed aanmoedigen. Ik pak\nde lijn, ik moet er goed opletten dat het oogje op de halsband aan de bovenkant\nzit en dat ik de riem over haar rug laat gaan. Ik geef Blaine de ruimte zodat\nze alles goed in zich op kan nemen. Ze ruikt wat en dan lijkt ze het toch niet\nhelemaal te weten. Ik moet haar nogmaals aan het wondbed laten ruiken en nu\ngaat ze de goede kant op.<\/p>\n\n\n\n De trainer verteld\nwelke kant het spoor op loopt<\/strong><\/p>\n\n\n\n Het spoor loopt schuin\nnaar de weg toe en de wind komt van links. Blaine loopt mooi over het grasveld.\nHalverwege het veld gaat haar hoofd omhoog en ze reviert iets of loopt een\neindje van het spoor af. Dit is voor mij een twijfelpunt, gaat ze nog wel goed?\nGewoon even wachten tot ze weer verdergaat. We komen bij een pad uit. Blaine\nsteekt over en ik kijk goed of ik een haak zie, nee dit is niet het geval. De trainer\nzegt dat het goed gaat. We komen een haak tegen, Blaine wijst dit goed aan en\nwe gaan nog steeds goed. Tot nu toe steeds rechtdoor. We lopen langs het bos,\nBlaine stopt en wil het bos in. Ze wijst de haak aan en inderdaad we moeten het\nbos in. Ik ga nu doorkrijgen hoe die haken werken. Het is niet echt een haak,\nmet de hak van de schoen wordt een lijntje getrokken dat de richting aangeeft\nwaar te gaan. Je ziet duidelijk een kort lijntje dat eindigt in de hakafdruk. Het\nuiteinde van het lijntje geeft de richting aan. Het tempo van Blaine is net te\ndoen, soms hang ik in de lijn om haar iets af te remmen. Later legt de trainer\nuit hoe ik dat beter kan doen. De lijn in de linkerhand nemen en met de andere\nhand de lijn iets naar me toe trekken. Het werkt wel, goed om te oefenen. <\/p>\n\n\n\n Het bos<\/strong><\/p>\n\n\n\n In het bos gaat het\ntempo omhoog, niet handig want er liggen veel takken en er zijn struiken. Ik\nblijf overeind en Blaine vindt weer de haak, we moeten rechts afslaan en al\nsnel vindt ze de ree\u00ebnpoot. Super trots\nben ik, ze krijgt wat lekkers en ik prijs haar de hemel in. Ze heeft het super\ngedaan. Dit was een spoor van 250 meter.<\/p>\n\n\n\n Hoe loopt Blaine\nhet spoor<\/strong><\/p>\n\n\n\n Wanneer ze iets door\nde poten zakt, hoofd iets naar beneden, kwispelende staart, dan zit ze op het\nspoor. Wanneer haar hoofd omhoog gaat: ruikt ze de omgeving af, of ze moet zich\neven ori\u00ebnteren, of ze ruikt een verleiding, of ze weet het even niet meer. Ik\nstop en tel tot 5 en vraag dan weer haar aandacht.<\/p>\n\n\n\n Examen, wat kan ik\nverwachten<\/strong><\/p>\n\n\n\n Resum\u00e9<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ik ben heel tevreden,\nen ik hoop dat ik me goed kan concentreren en goed de haken kan zien over 2\nweken tijdens het examen. Het weer valt tot nu toe reuze mee en we hebben geen\nregen gehad!<\/p>\n\n\n\n Les 8<\/strong><\/p>\n\n\n\n Waar?<\/strong><\/p>\n\n\n\n In Almere, in het\nKotterbos 1 aan de Kotterbosweg. Heel mooi op tijd zijn we en hebben genoeg\nplek om te parkeren.<\/p>\n\n\n\n Twee sporen<\/strong><\/p>\n\n\n\n We zijn meteen aan de\nbeurt. De trainer heeft 2 sporen uitgezet en we moeten ze alleen lopen. Wat\nzegt hij nu? Alleen? Als dat maar goed gaat. <\/p>\n\n\n\n Ons spoor<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u201cHier is de\ninzetplaats, het spoor loopt die kant op en ik verklap dat de eerste haak naar\nlinks gaat. Ben je langer dan een 15 minuten onderweg dan gaat het niet goed en\nmoet je mij bellen\u201d. Waar ging die haak ook al weer naar toe? Shit ik ben het\nnu al kwijt en dan moeten we nog. Het is alsof ik van te voren al weet dat het fout\ngaat. \u201cWelke kant gaat de haak ook al weer naar toe?\u201d vraag ik. \u201cOh dat weet\nBlaine wel\u201d. <\/p>\n\n\n\n Let\u2019s go<\/strong><\/p>\n\n\n\n Het aankleden, het aanschotplaats\nlaten zien, ruimte geven en ik moet iets richting aan geven. Daar gaan we.\nBlaine loopt van het spoor af, maar dat mag met een staande hond. Zie ik nu een\nhaak? Blaine ruikt wel maar loopt dan weer rechtdoor. Voor mijn gevoel gaan we\nwel heel ver rechtdoor. Ze ruikt wat, een haak? We gaan toch maar naar links.\nBlaine is volhardend en loopt verder en verder en ik zie helemaal niets meer.\nHet eindstuk moet nu toch wel komen. Ik heb het idee dat Blaine het ook niet\nmeer weet. Ik kijk op mijn klok en zie dat we ruim 15 minuten verder zijn, het\ngaat niet goed. Op het moment dat ik bedenk om de trainer te bellen, belt hij\nme zelf. Ik moet terug lopen, ja maar hoe en waar. Ik was al een stuk terug\ngelopen, maar ben het toch een beetje kwijt. De trainer legt uit waar ik op\nmoet letten. De weg, auto\u2019s, ja die hoor ik. Om het verhaal kort te maken, ik\nben vreselijk verdwaald. Regelmatig heb ik contact met de trainer, maar hij\nmoet ook door en een andere voorjager Vincent neemt telefonisch contact met mij\nop. Zelf heb ik al google maps ingeschakeld en de Kotterbosweg ingetikt.<\/p>\n\n\n\n Google Maps<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u201cKun je mij je locatie\ndelen\u201d, huh? Ik weet niet hoe. Wat een ellende, ik heb dit nooit nodig gehad en\nik moet echt leren hoe. Afijn, ik heb het aan een wandelaar gevraagd en hij\nheeft mij geholpen, eindelijk eindelijk weet Vincent waar ik ben. Eerder had ik\nal foto\u2019s doorgestuurd en heb ik trimmers besproken en heuvels met hekken die\nop slot zaten. Uiteindelijk kom ik op een plek aan waar ik al eerder geweest\nwas, WTF. Die mevrouw heeft me gewoon de verkeerde kant op gestuurd. Vincent zegt\ndat ik niet meer verder moet lopen, hij komt eraan. Ik kan het toch niet laten\nom een beetje \u2013 voor mijn gevoel \u2013 zijn kant op te lopen. En daar zie ik ze,\nVincent en zijn dochter. Helemaal kapot ben ik, na 2 uur lopen had ik het wel\ngehad en dit kan mijn lichaam in mijn huidige staat niet aan. Met z\u2019n drie\u00ebn lopen\nwe richting de rest van de groep. Oh, als ik eerder gewoon mijn gevoel had\ngevolgd en niet hulp had gevraagd aan een wandelaar, dan had ik er allang\ngeweest. Nat, onder de modder komen we aan. Niet helemaal waar, want door de\nregen en het betonnen pad zijn Blaine en ik een beetje schoon geworden.<\/p>\n\n\n\n Stappenteller<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u201cHeb je een stappenteller\nLiaan\u201d, vraagt Ans. \u201cJa, die is op hol geslagen\u201d, antwoord ik. Hij geeft 8,5\nkilometer aan en we hebben 2 uur gelopen zegt de trainer. Hij is blij dat ik en\nBlaine er weer zijn en ik ook. Ik vertel dat ik niet zo snel in paniek ben,\nmaar ik vond het wel een beetje lang duren. Vooral omdat ik steeds meer pijn kreeg.\n<\/p>\n\n\n\n Even bijkomen<\/strong><\/p>\n\n\n\n Met koffie en Blaine\nkrijgt karnemelk, ook doe ik even haar jasje aan. Iedereen gaat naar huis\nbehalve de trainer. Blaine en ik mogen nog een ander spoortje lopen en dit gaat\nheel goed. Even weet ze het niet meer, ik blijf staan en ze komt weer op het\nspoor dat nu naar rechts gaat. Al snel komen we bij het pootje terecht of te\nwel het ree.<\/p>\n\n\n\n Goede afsluiter<\/strong><\/p>\n\n\n\n Helemaal gammel lopen\nBlaine en ik naar de auto en kunnen we eindelijk naar huis. Ik zal maar niet\nvertellen hoe ik de avond doorkwam\u2026.<\/p>\n\n\n\n Punten waar ik op\nmoet letten<\/strong><\/p>\n\n\n\n Zelf aanwijzingen\nmeenemen, b.v: punaise of lintjes. Met takjes en bomen onthouden kom ik er\nniet. <\/p>\n\n\n\n Neem de tijd voor de\nhaken, wondbedden etc.<\/p>\n\n\n\n Intu\u00eftie<\/p>\n\n\n\n Loop terug als het\nniet goed aanvoelt.<\/p>\n\n\n\n Regelmatig achteruit\nkijken naar herkenningspunten<\/p>\n\n\n\n Niet de weg vragen aan\npassanten<\/p>\n\n\n\n Auto markeren met\ngooglemaps<\/p>\n\n\n\n Googlemaps voor auto\ngebruiken<\/p>\n\n\n\n Locatie delen via\ngoogle maps<\/p>\n\n\n\n De jonge Doornse\nbossen<\/strong><\/p>\n\n\n\n Echt mooi op tijd\nvertrek ik naar de Zweetwerktraining. Gisterenavond goed gekeken waar we heen\nmoeten. Op de site van \u2018honden op het spoor\u2019 staat altijd waarheen,\nrouteplanner en waar je op moet letten. Ik moet er goed op letten dat ik vanaf\nde snelweg de 226 neem en niet de 227, wat de voorkeur heeft van de navigator.\nDie laatste opmerking print ik uit, de vorige keer vond ik het te lastig om van\nmijn telefoon te lezen. Voor de zekerheid stuur ik deze route naar mijn\ntelefoon als back-up en ik stel de autonavigatie in. Moet goed komen toch? Alles\ngaat goed, ruim op tijd zodat ik nog even een toilet kan opzoeken. Mijn\ntelefoon geeft aan dat ik bij de volgende afslag eraf moet, de navigatie van\nmijn auto zegt wat anders. Dat kan niet, denk ik, hier moet ik er vast niet af.\nIk vergeet helemaal de waarschuwing over de 226 en 227 en volg de navi van de\nauto, fout helemaal fout. Huh zie ik daar Ans haar auto staan?. We rijden door\nen ik ben gearriveerd, denk ik. Ik ben hier op een plek waar we al eerder\ngeweest zijn . Geen andere auto\u2019s? <\/p>\n\n\n\n Verkeerde plek<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ineens rijd Ans me\nvoorbij, toch verkeerd? Ik draai snel om en rij achter haar aan. Dit gaat niet\ngoed!! De weg loopt dood en ik zie Ans staan. \u201cWe zijn verkeerd, we hadden de\n226 moeten nemen.\u201d Oh shit, ik heb daar niet meer op gelet. \u201cRij maar achter\nmij aan\u201d, zegt Ans. Nou dat gaat niet helemaal goed. Ik probeer de route op\nmijn telefoon op te zoeken en te actualiseren met de huidige locatie. Hebbes en\nAns rijdt nu achter mij aan. Ik kijk in mijn spiegel of alles goed gaat en ja\nAns volgt goed. Ik kijk even later nogmaals in mijn spiegel, weg Ans. Nee h\u00e8,\nhoe kan dat nu? Wat doe ik terug of doorrijden. Het was niet moeilijk om mij te\nvolgen op deze rechte weg. Zo goed ken ik Ans niet, is ze eigenwijs of trouw?\nIk besluit om door te rijden en kom 10 minuten te laat aan op de juiste\nbestemming. Oh oh ik zie Rosemarijn en zij kijkt niet blij. De eerste koppel\nloopt net weg en Vincent geeft me het blaadje met de volgorde, wij zijn de\nvolgende en nu moet ik Blaine laten plassen en voorbereiden. PFFFFFFFF.<\/p>\n\n\n\n De tweede loop<\/strong><\/p>\n\n\n\n Vincent loopt met ons\nmee als observer, we gaan een klein stukje het prachtige met veel groene bos\nin. Daar staat de trainer en hij legt uit waar het spoor begint, aanschotplaats,\nen welke richting het spoor loopt. Heel rustig kan ik mijn voorbereidingen\ndoen, Blaine blijft rustig zitten. Maar ik weet dat haar neus overuren maken. <\/p>\n\n\n\n En daar gaan we<\/strong><\/p>\n\n\n\n Blaine moet altijd\neven de hele omgeving in haar opnemen bij het wondbed, ik moet haar de tijd en\nruimte geven en dat gaat steeds beter. Wanneer Blaine de goede kant uitgaat zeg\nik: \u201cgoed zo op het spoor\u201d. De ondergrond is gevarieerd, veel mos, bladeren en\nwe lopen ook door dichte dekkingen. Moeilijk soms want Blaine gaat overal dwars\ndoorheen en de riem komt nog wel eens vast te zitten aan een tak. Ik kan het\nbeste de riem loslaten en even later voorbij de dichte dekking weer vastpakken.\nIk merk tijdens het lopen dat me dit steeds beter afgaat. Blaine vindt de haak\nen \u00e9\u00e9n op afstand volgens mij. Even is ze het spoor kwijt, maar ze vindt het\nweer snel. Ze zet er echt de tempo in en ik heb moeite om haar bij te houden.\nDe trainer zegt dat ik dan af en toe in de riem moet hangen om haar af te remmen.\nAl snel zijn we bij het ree\u00ebnpoot en we zijn allemaal een beetje buiten adem.\nZe heeft het prima gedaan en met mij gaat het ook steeds beter. <\/p>\n\n\n\n Drie wondbedden<\/strong><\/p>\n\n\n\n Het eerste is lever en\nik dacht hart. Raar want dit ruikt niet erg. Maar het is wel stevig. Het tweede\nis long en dit wist ik niet erg. Het is wat sponzig en wordt steeds roder met\nindrukken. Het derde is een krellschot. Dit betekent dat de rug geraakt is, er\nligt ook wat langere haartjes bij en bot. Alleen de laatste heb ik goed\u2026.<\/p>\n\n\n\n Les 6<\/strong><\/p>\n\n\n\n Zelf spoor leggen<\/strong><\/p>\n\n\n\n In paren van twee\nmogen we nu zelf een spoor aanleggen met 3 verleidingen. Ik loop samen met\nKirsten, zij druppelt en ik maak de verleidingsspoortjes met een vel van een\nwildzwijn waar het vlees\/vet nog aan zit. Eerst maken we een wondbed waar flink\nwat bloed in gegooid wordt en ik markeer het spoor door een oranje knuipertje\naan een stuk groen vast te maken. Om de drie stappen druppelt Kirsten bloed op\nde grond met een knijpflesje. Ze doet niet moeilijk, hup wat spetters op de\ngrond en klaar. Gewoon onder het lopen door, uit de losse pols. Ik tel de\nstappen en na 30 stappen trek ik een sleepje links en rechts van het zweet, wellicht\niets t\u00e9 overdreven. Daar waar de sleep loopt bind ik een geel touwtje aan een\ntak van een boom rechts van de sleep. <\/p>\n\n\n\n En door…<\/strong><\/p>\n\n\n\n We lopen verder. Kirsten druppelt zweet, ik tel de stappen 28, 29 en weer trek ik een sleepje en bind een geel touwtje aan een stukje gras rechts van de sleep voor een greppeltje. De sleep trek ik nu wat \u2018normaler\u2019, niet meer zo overdreven het stukje vacht over de grond slepen. <\/p>\n\n\n\n En door…<\/strong><\/p>\n\n\n\n We lopen verder. Nu trek ik na 20 stappen een sleepje en bind het touwtje vast aan een takje. <\/p>\n\n\n\n En door<\/strong>…<\/p>\n\n\n\n We lopen nog eens 20 stappen verder en dit is het eindpunt. Het ree\u00ebnpootje leg ik onder aan een rietkraagje langs de kant van het greppeltje.<\/p>\n\n\n\n Hoe doet Blaine het\ntijdens haar zweetspoor uitlopen met de verleidingen<\/strong><\/p>\n\n\n\n Blaine heeft wat\nmoeite met het begin van het spoor, ik ga achter het spoor staan om haar de\njuiste richting aan te geven. Blaine is een hondje merk ik die het spoor vanuit\nvele hoeken in zich opneemt en soms snel afgeleid is. Wanneer ze op het spoor\nzit gaat ze goed vooruit. Bij de eerste verleiding werkt ze dat prima uit. Ze\ngaat naar rechts en naar links en weer verder. Bij de tweede verleiding onderzoekt\nze dit al minder en de derde verleiding loopt ze zo voorbij en is puur met het\nspoor bezig. Ze loopt verder, wat heel goed is, en ineens krijgt ze toch lucht\nvan de verleiding en loopt terug. Nu is ze totaal afgeleid en ik moet flink\nmoeite doen om haar weer op het spoor te krijgen. Eenmaal weer op het spoor\ngaat het goed en komt ze uit bij het ree\u00ebn pootje. Nu pakt ze het pootje meteen\nop, wat ze de andere keren niet deed en pas later pakte. De vorige keren kreeg\nik te horen dat Blaine wat door haar poten zakt wanneer ze goed op het spoor\nzit, ik moet hier een keer goed op letten! En kwispelt haar staart?<\/p>\n\n\n\n Ons spoor<\/strong><\/p>\n\n\n\n De jonge Basset Fauve\nde Bretange loopt het spoor wat Kirsten en ik hebben uitgezet. Ik heb het\neerste verleidingssleepje erg overdreven getrokken, heen en weer en weer\nvooruit en terug. De Basset bleef erg hangen op dit spoortje en ging bijna niet\nvooruit. Het tweede sleepje heb ik normaal getrokken en de Basset snuffelde nu\nook normaal.<\/p>\n\n\n\n Wat opviel<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ik had de knijper niet goed in het zicht vastgemaakt, ik wist zelfs niet meer precies waar die was. De touwtjes om de verleidingen te duiden moet ik ook meer in het zicht vastmaken. Je moet het touwtje kunnen zien wanneer je aan komt lopen. <\/p>\n\n\n\n Weer drie\nwondbedden <\/strong><\/p>\n\n\n\n Stuk vlees van een\norgaan, donkerrood, heel stevig, ik had moeten ruiken. Sterke geur schijnt. Ik\ngok op lever en dat is juist.<\/p>\n\n\n\n Vraag: hoe lang mag\nhet duren om het aangeschoten wild op te sporen. Meteen zoeken en dood binnen 500\nmeter. Middellanghaar.<\/p>\n\n\n\n Heel dun kraakbeen\nachtig bot, bijna doorzichtig. Lang dun stuk en wat tanden. Ik gok op een kaak\nen dat is juist.<\/p>\n\n\n\n Vraag: Wanneer zoeken?\nBinnen 3 uur, dier kan nog dagen leven.<\/p>\n\n\n\n Botdeeltjes, lijkt wat\nhol in het midden. Soort dubbel met holling. Ik gok op een poot en dat is\njuist. De holling is het merg wat in poten zit onder andere.<\/p>\n\n\n\n Vraag: Binnen 6 tot 8\nuur, kan nog een tijdje leven, korte haartjes.<\/p>\n\n\n\n Gisteren heb ik nog even de theorie stof doorgenomen van de theorie avond en korte aantekeningen gemaakt. Dit ligt naast mijn computer en zo kan ik het vaak even bekijken. <\/p>\n\n\n\n Het weer<\/strong><\/p>\n\n\n\n Heel slecht, veel\nregen en veel wind. Onderweg ook al heel veel regen, eenmaal op de plaats van\nbestemming wordt het droog en hebben we geen spat meer gehad.<\/p>\n\n\n\n Waar?<\/strong><\/p>\n\n\n\n In Doorn, in de\nbossen van <\/p>\n\n\n\n De rit<\/strong><\/p>\n\n\n\n De reis gaat\nvoorspoedig, Blaine en ik rijden mooi op tijd weg. Het is een uur rijden. We\nkomen zo 11.15 uur aan, inclusief toiletstop.<\/p>\n\n\n\n Uitleg<\/strong><\/p>\n\n\n\n Zoals gewoonlijk\nvertelt de trainer waar de 6 sporen liggen. \u201cHet is de 5e<\/sup> les en ik\ndoe een stapje terug\u201d, vertelt de trainer. Dat betekent dat wij zelfstandiger\nmoeten werken. Blaine is loops, dat heb ik aan de trainer geappt, daarom zijn\nwij als laatste aan de beurt. Dit is ook de laatste les van dit jaar, dus dat\nkomt mooi uit. De weersomstandigheden zijn moeilijk, veel wind en het heeft\nveel geregend.<\/p>\n\n\n\n Drie wondbedden<\/strong><\/p>\n\n\n\n Eerst mogen we drie\nwondbedden bekijken en betasten. Zelf observeren en analyseren en dan vertellen\nwat je denkt waar het schot gevallen is. <\/p>\n\n\n\n Botsplinters met merg\nen korte haartjes, het bloed is niet meer te zien. Kaak denkt men, ik denk\nschouder. Alle twee fout, het is een loper, dus schot in poot. <\/p>\n\n\n\n Bloed is niet meer\nte zien, maar wel een stuk van een ingewand of orgaan. Ik betast het en het\nvoelt stug en is donker van kleur. Ik ruik eraan en het heeft geen geur. Ik\ndenk lever, maar het is hart. Lever is nog stugger en ruikt meer.<\/p>\n\n\n\n Veel bloed aan de\ndikke boomstam die er ligt en er ligt een stukje orgaan. Wat licht van kleur,\nbloed is niet meer te zien. Ik betast het en het is wat sponsig. Ik heb geen\nidee en gok op maag. Helemaal fout, het is een stukje long, er lag ook\nlichtrood bloed. <\/p>\n\n\n\n Het spoor van\nBlaine<\/strong><\/p>\n\n\n\n Slow start<\/strong><\/p>\n\n\n\n Blaine komt wat\nmoeizaam op gang, ze loopt een ruim rondje om de geur in zich op te nemen en de\nriem raakt verstrikt rond een boom. Ik help haar en wijs nogmaals het wondbed\nen daarna spoor aan. Het is in het bos, met vooral bladeren als ondergrond. Blaine\nheeft het spoor en gaat vooruit, wel loopt ze het eerste stuk meer links van\nhet spoor. De wind komt van rechts. Een paar keer moet ik haar iets korter\nhouden, anders is ze teveel bezig met verleidingen. Als ze op het spoor zit,\ngaat ze vlot en kan\/mag ik haar meer lijn geven en de ruimte geven. Ik zie, met\nwat hulp, de haak en ik moet Blaine de gelegenheid geven om het wondbed te\nvinden. Ze vindt het en het spoor gaat verder naar links. <\/p>\n\n\n\n Goed zo op het\nspoor<\/strong><\/p>\n\n\n\n Nu heeft ze de wind\nin de rug en meteen versneld ze haar pas en zit bovenop het spoor, dit stuk\ngaat heel goed. Maar dat zag ik bij 2 andere honden ook. Ik moet er voor zorgen\ndat ze niet de weg op kan, maar dat is logisch. Wel laat Blaine zich weer\nverleiden om wat verder dan het spoor te ruiken, van wat er nog meer voor een\nwild was. <\/p>\n\n\n\n Haken<\/strong><\/p>\n\n\n\n Met hulp zie ik de\nhaak, Blaine wijst het niet aan. Ik moet haar weer de gelegenheid geven en moet\nachter de haak gaan staan, in de richting waar het spoor verder loopt. De haak\nwijst naar links, hier heeft ze echt veel moeite met het spoor. De wind komt\nvan links nu en waait alle kanten op. Ik moet Blaine wat helpen en nu gaat ze\nverder met horten en stoten. Ze raakt nog verstrikt in de riem, ik help haar,\nmaar ik had het Blaine zelf uit moeten laten zoeken. Dus niet meer helpen\nwanneer de riem om haar poot gedraaid is. Nu pakt Blaine het spoor best goed op\nen heeft ze niet meer veel hulp nodig. Het bokkenpootje heeft ze snel gevonden.\nIk beloon haar uitbundig en geef haar worst, het pootje geef ik aan de trainer\nen steeds weer gaat ze met haar neus naar de plek van het verdwenen pootje. <\/p>\n\n\n\n Wat is opgevallen?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ik vond het wat\nmoeizaam. Op zich viel dat wel mee volgens de meekijkers. Dave ziet meteen wanneer\nBlaine op het spoor zit, ze zakt dan wat door de achterpoten, door alle poten\neigenlijk. Hier moet ik de volgende keer goed op letten. Dave vond ook dat\nBlaine zich niet liet gek maken door paden en gewoon met haar werk doorging.<\/p>\n\n\n\n Waar voortaan op\nletten<\/strong><\/p>\n\n\n\n De haken en welke\nrichting het op gaat, naar links of naar rechts. Meer smaken zijn er niet.\nHarde wind is heel moeilijk voor de hond en voor Blaine. Regen spoelt het\nbloedspoor weg en hier heeft Blaine ook moeite mee. Ook moet ik me beter\nvoorbereiden, door filmpjes enz. te bekijken. <\/p>\n\n\n\n 4e<\/sup> zweetwerktraining<\/strong><\/p>\n\n\n\n Het\naankleden, nogmaals een herhaling<\/strong><\/p>\n\n\n\n Markeren<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ik\nheb al verteld dat er steeds 1 of 2 voorjagers meelopen om de hond en baas te \u2018lezen\u2019.\nWanneer het spoor gelopen is geven ze ook hun mening. Vanaf vandaag krijgt \u2018de\nlezer\u2019 als opdracht erbij om te markeren. Aangeven waar de haken en bloedsporen\nzijn, maar ook belangrijke punten aangeven hoe we het spoor gelopen hebben. Ook\nik moet dat doen en dat vind ik best lastig. Als tip krijg ik mee om een bosje\ntakjes mee te nemen. Met haken en zeker met bloeddruppels heb ik veel moeite. Ik\nloop achter de hond en de voorjager aan en zet op aangeven op cruciale plekken\neen takje in de grond. B.v bij een hoek, een ander pad, zodat we makkelijker terug\nkunnen lopen, wanneer het fout gaat. Je kunt ook bestaande markeerpunten\ngebruiken. We liepen net langs een bord en een paal, dat zijn makkelijke\nmarkeerpunten. <\/p>\n\n\n\n Het\nspoor<\/strong><\/p>\n\n\n\n Het\nspoor loopt over prikkels van brandnetels en wat doornstruiken. Die brandnetels\nvindt Blaine niet van en daardoor gaat ze steeds van het spoor af. Omdat ze\ntoch een hoge kophouding heeft mag ze op het pad lopen, \u201ckijk ze houdt toch wel\ncontact met het spoor\u201d, zegt de trainer. En dat is ook zo. En ja dat zie ik ook,\nmooi om te zien trouwens. De haak markeert ze goed en draait er wat om heen om\nhet spoor weer te volgen. We lopen nu in een omgeving waar veel wild is, dus\nveel verleidingen. Het is een pad van gras met aan weerszijden hoge begroeiing.\nBlaine volgt nu niet blindelings het pad en wordt afgeleid door de\nverleidingen, maar steeds komt ze weer op het spoor en volgt dit. Uiteindelijk\nkomt ze bij het ree\u00ebnpootje dat via een kleine afgrond wat lager ligt. <\/p>\n\n\n\n De\ntrainer is tevreden, de meeloper ook en ik ook. <\/p>\n\n\n\n 3e\nles zweetwerktraining<\/strong><\/p>\n\n\n\n Waar?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Het\nis in Almere bij de groenlingweg en we zijn ruim op tijd.<\/p>\n\n\n\n Onze\nloop<\/strong><\/p>\n\n\n\n Blaine\nheeft een spoor eerst over grasland, wat een lastige ondergrond schijnt te\nzijn. Daarna loopt het spoor in het bos over de losse bladeren. Dit is\nmakkelijker en dit merk ik meteen, want Blaine versnelt aanzienlijk. Bloed zie\nik niet, ik zie de haken amper, Blaine ruikt het allemaal wel. Ik vertrouw op\nhaar, af en toe staat ze stil en neemt de geur weer in zich op en dan gaat ze\nweer. Het blijkt dat ze op een afstandje van het spoor loopt, dat is prima voor\neen staande hond. \u201cJij hoeft niet bang te zijn dat je geen bloed ziet, je hond\nruikt het wel hoor\u201d, zegt mijn mede voorjager die Blaine moet lezen. Hij is een\nechte praktijk man en heeft veel ervaring met jagen en nazoek van varkens,\nherten, you name it. Dus ik ben weer heel trots op Blaine. <\/p>\n\n\n\n Het\npootje<\/strong><\/p>\n\n\n\n Aan\nhet einde van het spoor ligt als\nbeloning een stuk van een hertenpootje. Eerst snuffelt Blaine eraan en doet er\nniet veel mee. Pas wanneer ik het wil pakken of ik wil Blaine meenemen pakt ze\nhet pootje op en wil er aan knagen. <\/p>\n\n\n\n 2e\nles zweetwerktraining<\/strong><\/p>\n\n\n\n Vorige\nweek ruim op tijd, nu net aan door file op de weg die ik niet verwachtte op een\nzondag.<\/p>\n\n\n\n Waar?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Het\nspoor is een stuk langer deze keer en het is een stukje lopen door een mooi\ndicht bos bij landgoed Westerlede in Maarn. <\/p>\n\n\n\n Onze\nbeurt<\/strong><\/p>\n\n\n\n We\nzijn aan de beurt en nu al vindt Blaine het spannend, ze trekt, neus is omhoog.\nGelukkig loop ik niet alleen, want diegene die observeert loopt mee. Het is\nbest een zoektochtje. Eenmaal bij spoor 4 ziet ook Blaine de trainer en ze weet meteen \u2018die moet\nik in de gaten houden\u2019. Net als met Benno, de trainer van de apporteertraining,\nheeft ze het ook bij Arjan. <\/p>\n\n\n\n Het\nbegin ritueel, hoe ging het ook al weer?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Rondje<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ik\nlaat Blaine gaan en geef haar ruimte aan de riem. Eigenlijk wil ik meteen op\npad, maar Blaine loopt een rondje. Ze blijft hier een beetje in hangen, ze\nruikt veel. Ik moet haar een beetje aanmoedigen en ja hoor Blaine neemt het\nspoor aan, zelf. \u201cGoed zo, op het spoor\u201d. Volgens de trainer gaat ze goed. <\/p>\n\n\n\n Haak<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ook\nhier loopt ze weer in een rondje en lijkt het even niet meer te weten. Ze pakt\nhet spoor weer op en al snel zijn we bij het eindpunt, bij de hertenpoot. Eerst\nstaat ze erbij, ik prijs haar en wanneer ik dichterbij kom pakt ze het snel. <\/p>\n\n\n\n Hoe\nvond ik het gaan?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ik\nvertel dat ik het idee had dat ze het af en toe niet meer wist. Dat was\nhelemaal niet zo. Blaine neemt het spoor heel goed in zich op en wil het goed lokaliseren.\nDaarom loopt ze een rondje, zodat ze het spoor van alle kanten goed in zich op\nkan nemen. Dit doet ze ook weer bij een haak.<\/p>\n\n\n\n Conclusie<\/strong><\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/darcyenjune.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/sized_20200216_121023.jpg\")
<\/a>
Hart: rood, stukje spier, compact <\/figcaption><\/figure><\/li><\/a>
Kaak: heel dun, holte voor tand<\/figcaption><\/figure><\/li><\/a>
Maag: inhoud met groene deeltjes <\/figcaption><\/figure><\/li><\/ul><\/figure>\n\n\n\n<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\nZondag 2 februari<\/h2>\n\n\n\n
<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\nZondag 19 januari<\/h2>\n\n\n\n
<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/ul><\/figure>\n\n\n\nZondag 5 januari<\/h2>\n\n\n\n
<\/figure>\n\n\n\n<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure><\/div>\n\n\n\n2019<\/h1>\n\n\n\n
Zondag 8 december<\/h2>\n\n\n\n
<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/a><\/a><\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/h2>\n\n\n\n
<\/figure><\/div>\n\n\n\nZondag 24 november<\/h2>\n\n\n\n
<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure><\/div>\n\n\n\nZondag\n10 november<\/h2>\n\n\n\n
Zondag 27 oktober<\/h2>\n\n\n\n
<\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure><\/div>\n\n\n\n